Narcolepsie en Cataplexie
Omdat er wel eens verwarring is tussen epilepsie en narcolepsie en de uiterlijke symptomen erg veel overeenkomsten hebben is hier een korte verklaring en verduidelijking. Narcolepsie is een slaap- waakstoornis, waaraan naar schatting 10.000 mensen in Nederland lijden. Het is inmiddels bekend dat narcolepsie een chronische neurologische aandoening is, genezing is tot nu toe niet mogelijk. De precieze oorzaken zijn (nog) niet bekend. De problemen openbaren zich meestal tussen het 15e en 30e levensjaar. De symptomen zijn in het algemeen goed te onderdrukken met behulp van medicijnen. Omdat narcolepsie net als epilepsie veel sociale problemen met zich mee kan brengen, is het belangrijk dat er tijdig een goede diagnose wordt gesteld door een slaap- waakspecialist neuroloog).
Symptomen :
Periodieke dan wel voortdurende slaperigheid. Slaapaanvallen overdag.Slap worden van enkele of alle spieren bij emotionele gewaarwordingen als lachen, bij volledig bewust zijn (kataplexie). Aan het begin of einde van een slaapperiode de ervaring,dat men zich niet meer bewegen en niet meer spreken kan (slaapverlamming) Levendige dromengewaarwordingen aan het begin of het einde van een slaapperiode Frequent onderbroken nachtelijke slaap. Concentratie - en geheugenproblemen, automatisch gedrag.
Onder cataplexie verstaat men dat bij helder bewustzijn kortdurend en tijdelijke verslapping optreedt van de skeletspieren, waardoor men zich niet meer kan bewegen. Bij een aantal patiënten beperken deze aanvallen zich tot bepaalde spiergroepen. (partiële aanvallen) Het betreft de nek- en/of de gelaatsspieren waardoor het hoofd voorover valt en het spreken onmogelijk wordt, of de beenspieren waardoor men als het ware door de knieën zakt en neervalt. Men blijft meestal een korte periode liggen om de aanval uit te laten werken en weer op krachten te komen. Het is ook mogelijk dat er een verslapping van alle skeletspieren tegelijkertijd optreed. Een patiënt kan beide cataplexie aanvallen hebben.
In meer dan 90% treden de aanvallen op naar aanleiding van een (heftige) emotie. De meest bekende uitlokkende factor is lachen maar ook zich kwaad maken, plots opschrikken, een onverwachte ontmoeting of inspanning tijdens bijv. het sporten.
Meestal ontstaan de aanvallen geleidelijk (enkele seconden) of lijken ze met schokjes gepaard te gaan. De duur van de aanvallen is meestal slechts enkele seconden tot minder dan 1 minuut. Als ze langer duren is er dikwijls sprake van een aantal opeenvolgende aanvallen.
De patiënt probeert meestal uitlokkende situaties te vermijden. Vele patiënten hebben in de loop van de jaren trucjes bedacht om een beginnende aanval in de hand te houden. Soms lijdt dit opvangen van de aanval tot een opgeblazen, rood hoofd of nne verkrampte houding. Dit is bij epilepsie helaas niet mogelijk, een aanval is niet tegen te houden
Onbedwingbare slaapaanvallen (narcolepsie) en aanvallen van emotionele spierverslapping (cataplexie) treden onafhankelijk van elkaar op.
Copyright © Stichting Epilepsie Netwerk