Ik weet nu beter
Ik ben Hanneke en ik leef nu 2 jaar samen met mijn vriend. Toen ik hem net leerde
kennen vertelde hij dat hij epilepsie heeft en wat ik moest doen als hij een aanval
krijgt als ik erbij ben. Ik ben blij dat ik weet wat ik wel, en vooral NIET, moet
doen. Op E.H.B.O. was mij namelijk. geleerd dat je iemand met een "grand mal" aanval
in bedwang moest houden. Nou ik ben blij dat ik nu weet dat je dat beslist NIET
moet doen. Ik ben best even geschrokken toen mijn vriend de eerste keer een aanval
kreeg en ook nu nog is het niet makkelijk om te zien gebeuren. Zijn epilepsie komt
voort uit een hersenbloeding op vrij jonge leeftijd en de laatste tijd merken we
alle twee dat de aanvallen steeds minder hevig worden. Mijn vriend slik al dik 2
jaar geen medicijnen meer en het doet hem goed (dat wil niet zeggen dat het voor
iedereen zo werkt). Toen hij nog medicijnen slikte kon hij rustig 20 uur per dag
slapen en had hij het gevoel dat hij niet echt leefde. Nu doet hij aan sport en
werkt bijna fulltime. Ik ben blij dat het zo goed met hem gaat maar ik geef ook
toe dat ik het soms best moeilijk vind als hij een aanval heeft en ik mag daarna
de 'brokken" oprapen. Ik weet dat het erger is voor de persoon die de aanval heeft
maar het zou prettig zijn als er ook eens aan de mensen om die persoon heen wordt
gedacht!
Vriendelijke groet, Hanneke.
Copyright © Stichting Epilepsie Netwerk