| Capelle aan den IJssel, 4 november 2005 | |
| Geachte heer / mevrouw | |
| Hierbij vraag ik uw aandacht voor het volgende, | |
| Mijn zoon slechts 23 jaar is op 29 juni
2002 overleden in een politiecel te Rotterdam, hij is staande gehouden omdat hij drugs stond te gebruiken, daar er nog iets openstond is hij meegenomen naar het politiebureau in Rotterdam. Hij heeft bij aanhouding en insluiting duidelijk te kennen gegeven dat hij epilepsie had, en daarvoor medicijnen nodig had. Er is vervolgens niets meegedaan, geen arts of observatiecel geen medicijnen. Om 01.30 uur is hij ingesloten en de volgende morgen bij het ontbijt rond brengen om 07.00 vond men hem dood in zijn cel.(epileptische toeval cq.drugs) Volgens de officier van justitie zijn er geen strafbare feiten gepleegd, dus geen vervolging van de dienstdoende arrestantenbewaarders of wachtcommandant of andere personen. Mijn advocaat heeft bereikt dat een onafhankelijke commissie een onderzoek heeft ingesteld, en daaruit is gebleken dat er wel degelijk fouten zijn gemaakt, de korpsbeheerder en korpschef zijn daar in meegegaan, de meerkosten van de begrafenis zijn betaald, maar nooit hebben wij tot maart 2005 iets van de politie vernomen, geen excuses geen spijtbetuiging, geen condoleances helemaal niets.In mei 2005 zijn wij alsnog uitgenodigd bij dhr. Meijboom te Rotterdam , hij sprak toen zijn medeleven uit, (volgens mij was dit alleen om van het gezeur af te zijn) ik heb dit als zeer onbevredigend ervaren,de regels zouden aangescherpt worden omdat de meeste bewakers niet op de hoogte zouden zijn van de procedures, van hoe te handelen zoals bij mijn zoon zijn insluiting.Wie zegt mij dat dit gebeurt? Nu hebben wij een schadeclaim ingediend, voor alle ellende zoals psychische problemen, slaapproblemen en noem maar op, iedere week ga ik naar het graf van mijn zoon, om bloemen te brengen,maar een schadeclaim zit er niet in denk ik. dat mijn gezin een volledig nutteloze toekomst hebben, maakt zeker niets uit. Dit maakt mij zeer boos en verdrietig omdat mijn zoon niet had te hoeven overlijden, als er goed opgeleide en bekwame mensen hadden gewerkt. Overal wordt er met geld gesmeten, zoals herdenkingen van bekende Nederlanders of zoals de brand afgelopen week in amsterdam, familie mag gratis overkomen, overal worden kransen gelegd,stille tochten worden gehouden,maar mijn zoon was zeker “maar een gewone hollandse jongen” niemand vindt dit belangrijk genoeg. Daarom is dit voor ons onbegrijpelijk en niet te verwerken, Ik hoop dat u de moeite zult nemen, om hierop een reactie te geven. Bij voorbaat dank, |
|
| Een verdrietige en verslagen moeder, | |
| Met vriendelijke groet, Wil van Krimpen, Capelle aan den ijssel |
|
Copyright © Stichting Epilepsie Netwerk