Door zuurstofgebrek bij geboorte last epilepsie.
Bij onze zoon is de volgende diagnose vastgesteld:zuurstofgebrek rondom de geboorte en mogelijke meconiumaspiratie. In de M.R.I scan zijn geen duidelijke afwijkingen te zien, wel was er meteen na de geboorte (7 maart 2000) epilepsie. Deze is inmiddels onderdrukt met medicijnen, maar het EEG laat nog wel een behoorlijke epileptische activiteit zien. In korte tijd is de bewegelijkheid de afgelopen dagen teruggekeerd, hoewel de ademhaling en spierkracht nog beneden peil is. Uiterlijk zijn zijn bewegingen nog wat hakkelig. Kan dit toch nog op epilepsie wijzen en welke rol zou de epilepsie in het vervolg kunnen gaan spelen? Zijn er therapieën, met name gericht op zijn achtergebleven motoriek? Hoewel het in deze gevallen voor een deel een kwestie van afwachten is, lijkt het mij ook belangrijk om -- voor zover mogelijk -- snel bij te sturen.J.C. Rous, Amsterdam Antwoord : We nemen aan dat uw kind 'gevolgd' zal worden door een specialist in een academisch ziekenhuis. De gevolgen van deze moeilijke geboorte zijn niet makkelijk te voorspellen. In het beste geval zult u er nooit meer iets van merken. Een belangrijk moment is vaak wanneer de medicijnen gestopt worden: komt het terug of niet. Inderdaad zijn er wel therapieën gericht op het voorkomen van (blijvende) achterstand. Toch is het allerbelangrijkste dat u rustig de tijd neemt om zelf even bij te komen. Een goede raad: praat nog eens met uw kinderarts.
Een reactie:
Ik las het verhaal van een familie met een zoontje dat epilepsie heeft door zuurstofgebrek bij de geboorte. Ik heb dat zelf ook.Ik ben Amanda Dekkers en ik ben 17 jaar.Kort na mijn geboorte kreeg ik zuurstofgebrek. Mijn ouders hebben direct de huisarts gebeld.In eerste instantie bleek er niets aan me te zien. Pas op mijn 6de levensjaar kreeg ik mijn eerste aanval.Deze begon rond 5 uur 's ochtends. Ik was toen aan het logeren bij mijn tante in Weert. Mijn zus werd wakker omdat ik lag te schoppen en te slaan. Zij is direct mijn ouders gaan waarschuwen. Vervolgens ben ik met de ambulance naar het ziekenhuis in Weert gebracht. In heb toen een aanval van ongeveer 30 minuten gehad. Dit was natuurlijk schrikken voor mijn ouders.Na veel onderzoeken mocht ik dan naar het ziekenhuis in Vlissingen. Ook hier heb ik onderzoeken gehad. Men zij dat het een eenmalige aanval was geweest en dat het geen epilepsie was. Een dag nadat ik uit het ziekenhuis was ontslagen kreeg ik thuis weer een grote aanval. Weer naar het ziekenhuis dus. Toen hebben de dokters meer onderzoeken gedaan en constateerde dat ik epilepsie had. Dit was een extra schok voor mijn ouders. Ze hebben ermee leren leven en ik ook. Nu heb ik er gelukkig minder last van dankzij medicatie. Ik loop nog wel onder controle van de Hans Berger Kliniek te Breda.
Groetjes, Amanda Dekkers
Mijn e-mail: adnama@zeelandnet.nl
Copyright © Stichting Epilepsie Netwerk