Zelf een plekje om te wonen
Gisterochtend (23 februari 2001) kwam de droom van zes jongeren uit. Na veel vijven
en zessen wonen ze nu zelfstandig in een woon/zorgcomplex in de Waterbies, aan het
randje van Terheijden. "Eindelijk mag ik zelf bepalen hoe laat ik thuiskom", verzucht
één van hen. De zes jongeren zijn afkomstig uit Tilburg, Halsteren, Raamsdonksveer,
Breda en Terheijden. Maar ook vlinderhond Shailo vindt in het pand nieuw onderdak.
In de gezamenlijke woonkamer, met het dorp Wagenberg als levend schilderij, ontvingen
de zes uit handen van burgemeester J. Elzinga een bos met vier sleutels en een huurcontract.
Ook de champagne en hapjes ontbraken niet. De jongeren hebben allen een eigen woon/slaapkamer
en keuken.
Vooral het zogenaamde domotica-systeem (instelbare elektrische voorzieningen)
maakt de woning zo bijzonder. Zo is er een videofooninstallatie aanwezig alsook
een brandmeldinstallatie met totale detectie. Ook is de keuken in hoogte verstelbaar.
Dat is vooral nodig voor de twee bewoners die in een rolstoel zitten. Bewoner Bas
Vermeulen (21) ziet de woning helemaal zitten. Hij is vooral opgelucht dat hij de
regels van het ouderlijk huis de rug kan toekeren. Eerder zat hij al ruim drie jaar
in een huis in Arnhem waar 24 uurs-zorg voorhanden was.Maar met zijn epilepsie acht
hij zich zeker in staat zelfstandiger te wonen. Dat vindt ook zijn moeder Paula.Het
was deze Terheijdense die vier jaar geleden de zaak aanzwengelde. Zij vond dat er
iets moest zijn voor jongeren meteen handicap die oud genoeg zijn om op zichzelf
te wonen, maar niet passen in een gezinsvervangend tehuis.Een lange weg met nogal
wat hindernissen volgde. Samen met de Stichting Woon- en Leefcentra voor lichamelijk
gehandicapten West-Brabant volgden gesprekken met vele instanties tot de provincie
toe. "Er was veel geharrewar. Maar ik heb me erin vastgebeten en erin geloofd. Het
moest toch mogelijk zijn dat mijn zoon een stekkie vond in zijn eigen dorp", zegt
de moeder van Bas Vermeulen. Voorlopig zal de stichting Woon- en Leefcentra de bewoners
ondersteunen. Zo zullen de jongeren begeleid worden waar het nodig is, eten koken,
wassen en andere huishoudelijke taken. De bouw van de woning heeft 135 werkdagen
gevergd. De stichtingskosten bedragen anderhalf miljoen gulden. De teller voor de
bouwkosten is gelukkig blijven steken op een miljoen gulden.
Een verhaal uit DeStem
Copyright © Stichting Epilepsie Netwerk