Ik ben 42 jaar. 
In 2001 september heb ik een herseninfarct gehad en ben eenzijdig verlamd geweest en heb twee maanden in een rolstoel gezeten.
Na 4 maande revalideren in Revalidatiecentrum Klimmendaal in Arnhem was ik weer 90 Procent beter buiten dat mijn linkerkant nog zwak was en ik nog gauw vermoeit was.
Ik ben aan het werk gegaan niets aan de hand.
In de maand april van 2001 kreeg ik uitvallen aan weer mijn linkerzijde zodat ik niet kon lopen en mijn arm niet kon gebruiken,maar dat trok altijd weer weer.
Nadien was ik altijd vreselijk moe.
Het werd erger en ook na verloop van tij zakte ook mijn mond scheef en de artsen dachten dat het klein hersens infarct was.
Ik ben toen opgenomen in het Radbout ziekenhuis tweeweken voor allerlei onderzoeken,en daar kwam uit dat het epilepsie is.
Dat is schrikken.
Er is gebleken dat er littekenweefsel aan mijn hersenstam zit,maar ze weten niet of dat er altijd al heeft gezeten of pas.
Maar door de aanvallen verandert je leven vreselijk.
voordat je de goede medicijnen hebt duurt het een tijd.
Het is nu een half jaar heel goed gegaan dat ik aanvalsvrij was, maar sinds twee weken word het weer vreselijk, zondag had ik 3 aanvallen op een dag.
Je raakt helemaal geïsoleerd. En heel depressief.
Ik ben echt op zoek naar mensen die ook hetzelfde hebben en voelen,zodat je met elkaar je gevoelens kwijt kunt.
Dit is in grote lijnen mijn epilepsie verhaal.

Groetjes Marja