Hallo,
Ik ben stefanie
en heb,zoals de meeste hier,epilepsie!I ik raad het niemand aan zeker mijn
lijdensweg niet!!2jaar terug op 4december kreeg ik een co-vergiftiging.Ik moest
die middag gaan werken in het rusthuis waar ik die dag van 14u-21u moest werken.
Ik nam die morgen een bad maar voelde me plots onwel worden...Ik kwam uit bad om
me vlug klaar te maken en dan nog wat te rusten want misschien ging het wel
over,dacht ik...vanaf die dag veranderde heel mijn leven!Ik kwam uit de badkamer
en ben terug in bed gekropen maar vergat me af te drogen en mijn kleren aan te
doen. Ik heb dat dan toch nog gedaan maar hoe en wanneer is voor mij nog altijd
een groot vraagteken!Mijn zus kwam van school en vond me bewusteloos in de
keuken met mijn benen in de living. Zo vlug mogelijk belde ze mijn mama,de
dokter en de 100 op!In het ziekenhuis aangekomen deden ze verschillende
onderzoeken en was de diagnose co-vergiftiging en een 'epilepsieaanval' !!!!!!
Ik ging door de hel!1st te horen krijgen dat je er bijna niet meer was en dan
krijg je te horen dat je epilepsie hebt!Hier stopte het niet,de dokter van
dienst schreef me verkeerde medicatie voor,keppra ! Niet slecht maar bij mij
hielp het niet,integendeel zelfs!Ik kreeg nog meer aanvallen achteraf!Dit duurde
iets meer dan een jaar tot ik naar een andere specialist ging. Nu neem ik
Depakine en Lamictal 100mg en 50mg.Sinds februari heb ik geen aanvallen meer. Ik
moest veranderen van werk,ik ben verzorgster maar mag geen onregelmatige uren
hebben,moest een regelmatig leven beginnen,op tijd slapen,op tijd
eten,....Gelukkig had en heb ik nog altijd veel steun van mijn familie en
vrienden,maar dan vooral van mijn mama en mijn lieve vriendin die nooit geen
probleem heeft gemaakt om eventjes rustiger te gaan leven!Ik zie haar nog liever
en dat zal altijd zo blijven!!Natuurlijk ben ik mijn zus ook enorm dankbaar
zonder haar had ik dit niet meer kunnen zeggen!Hopelijk krijgen mensen terug
moed door mijn verhaal te lezen want nu gaat het zeer goed met me!Niet opgeven
maar er tegen vechten als het kan natuurlijk en een goeie raad is:GENIET VAN HET
LEVEN!!!!!!ZONDER DAT JE HET WEET KAN HET VOORBIJ ZIJN!!!!!!
dikke kussen,Stefanie
Copyright © Stichting Epilepsie Netwerk