Hallo,
Ik ben stefanie en heb,zoals de meeste hier,epilepsie! Ik raad het niemand aan
zeker mijn lijdensweg niet!!2jaar terug op 4december kreeg ik een
co-vergiftiging.Ik moest die middag gaan werken in het rusthuis waar ik die dag
van 14u-21u moest werkn.Ik nam die morgen een bad maar voelde me plots onwel
worden...Ik kwam uit bad om me vlug klaar te maken en dan nog wat te rusten want
misschien ging het wel over,dacht ik...vanaf die dag veranderde heel mijn
leven!Ik kwam uit de badkamer en ben terug in bed gekropen maar vergat me af te
drogen en mijn kleren aan te doen.Ik heb dat dan toch nog gedaan maar hoe en
wanneer is voor mij nog altijd een groot vraagteken!Mijn zus kwam van school en
vond me bewustloos in de keuken met mijn benen in de living.Zo vlug mogelijk
belde ze mijn mama,de dokter en de 100 op!In het ziekenhuis aangekomen deden ze
verschillende onderzoeken en was de diagnose co-vergiftiging en een 'epilepsie-aanval'!!!!!!Ik
ging door de hel!1st te horen krijgen dat je er bijna niet meer was en dan krijg
je te horen dat je epilepsie hebt!Hier stopte het niet,de dokter van dienst
schreef me verkeerde medicatie voor,keppra!Niet slecht maar bij mij helpte het
niet,integendeel zelfs!Ik kreeg nog meer aanvallen achteraf!Dit duurde iets meer
dan een jaar tot ik naar een andere specialist ging.Nu neem ik Depakine en
Lamictal 100mg en 50mg.Sinds februari heb ik geen aanvallen meer.Ik moest
veranderen van werk,ik ben verzorgster maar mag geen onregelmatige uren
hebben,moest een regelmatig leven beginnen,op tijd slapen,op tijd
eten,....Gelukkig had en heb ik nog altijd veel steun van mijn familie en
vrienden,maar dan vooral van mijn mama en mijn lieve vriendin die nooit geen
probleem heeft gemaakt om eventjes rustiger te gaan leven!Ik zie haar nog liever
en dat zal altijd zo blijven!!Natuurlijk ben ik mijn zus ook enorm dankbaar
zonder haar had ik dit niet meer kunnen zeggen!Hopelijk krijgen mensen terug
moed door mijn verhaal te lezen want nu gaat het zeer goed met me!Niet opgeven
maar er tegen vechten als het kan natuurlijk en een goeie raad is:GENIET VAN HET
LEVEN!!!!!!ZONDER DAT JE HET WEET KAN HET VOORBIJ ZIJN!!!!!!
dikke kussen,Stefanie
Copyright © Stichting Epilepsie Netwerk