Eindelijk licht aan het eind van de tunnel.
Mijn verhaal
Mijn naam is Irene ik ben 48 jaar en heb vanaf mijn 3de jaar last van
epileptische aanvallen.
In de loop der jaren zijn deze niet heftiger maar wel steeds vaker achter elkaar
geworden.
Zonder medicatie zou ik er zeker 3 op een dag hebben. Nu heb ik er 2 in de week.
Voor dat de aanval begint ben ik altijd misselijk, heb ik knallende hoofdpijn en
wordt erg duizelig.
Dit gebeurt van het ene op het andere moment. Ik moet dan heel snel gaan liggen
want anders valt ik zo maar op de grond.
Ik heb afwisselend ernstige aanvallen en minder ernstige. Tijdens een ernstige
aanval wordt ik blauw in het gezicht.
Heb heftige trekkingen, geef over en laat mijn urine lopen. Gelukkig komen deze
niet zo vaak voor.
Voor een lichte aanval is ik wel misselijk en duizelig maar krijgt geen
hoofdpijn. Na een dergelijke aanval ben ik totaal gedesoriënteerd.
Vreemd is dat ik na een heftige aanval geen spierpijn heb, maar na een lichte
aanval wel. Dit verdwijnt een paar uur na de aanval.
Als gevolg van de epilepsie ontwikkelde zich 2 jaar geleden bij mij een vorm van
pleinvrees. Je schaamt je dood als je in je broek plast en natuurlijk is dat dan
midden op straat. Ben dan ook zeer depressief en ervaar allerlei bijwerkingen
van de medcijnen.
Ons huwelijk is stukgelopen. ik had dol graag kinderen willen hebben maar gezien
de epilepsie en medicatie was dat niet mogelijk voor ons.
Ik heb een zeer ongelukkige jeugd achter de rug en mijn leven is nu niet veel
beter.
Ik zou mij zo graag eens gelukkig willen voelen maar heb er geen idee van hoe
dat is.
Op grond van mijn hele verhaal en vele andere symptomen schrijft een homeopate
een middel voor.
Hier gebeurt niets op. Zelfde middel vaker vaker en er meer van gebruiken levert
ook geen verbetering op.
Hogere potentie (sterker maken) van het zelfde middel geeft ook geen enkele
reactie.
Er volgen 4 andere middelen zonder een greintje verbetering. We zijn dan
inmiddels 1 jaar verder zonder ook maar enig resultaat.
Dan komen we er achter dat ik last heeft gekregen van ernstige diarree (voorheen
had ik altijd verstoppingen). Na de diarree ben ik compleet uitgeput en
transpireert heel erg. En hoor ik van anderen: -- Ze ziet er slecht en afgetobd
uit --
Besloten wordt om acuut te behandelen en een middel tegen diarree wordt ingezet.
Na het middel knapt ik op.
Wat vreemd maar zeer welkom is, is dat ik gedurende 2 weken geen enkele aanval
krijg. Na deze 2 weken beginnen de aanvallen weer.
De homeopate geeft haar hetzelfde middel tegen diarree en weer blijven de
aanvallen weg.
Het betreft hier een middel waarvan niet echt bekend is dat het in het beeld ook
dergelijke epileptische aanvallen heeft.
Vervolgens krijgt ik meerdere malen het middel dat oorspronkelijk werd
voorgeschreven voor diarree-symptomen, in hogere potenties, met als gevolg dat
ik nu nog maar 2x per maand een aanval heb.
Een zware aanval heeft ik niet meer gehad.
Daardoor ga ik mij zekerder voelen, waardoor er weer hoop voor mij is.
Na enkele maanden gaat ik voor het eerst weer naar buiten.
Ik durft nog niet zo ver, maar langzaam maar zeker gaat dat ook beter.
De homeopate lijkt het onverstandig om de reguliere medicatie af te bouwen,
voorzover de arts er al akkoord mee zou gaan. Drie en een half jaar na de start
van de behandeling heb ik nog steeds twee keer per maand een lichte epileptische
aanval.
Mentaal-/emotioneel is ik echter zeer sterk verbeterd. Ik ben niet meer
depressief en durft weer dingen te doen.
De pleinvrees is verdwenen.
Sinds kort heb ik een lieve man leren kennen en de liefde die ik van deze man
ontvang gaat zeer zeker bijdragen aan het genezingsproces.
Veel andere lichamelijke klachten zijn sterk verminderd en de meeste zijn
verdwenen.
De prognose van de homeopate is dat ze betwijfelt of verdere verbetering
mogelijk zou kunnen zijn en afgesproken wordt alleen verder te behandelen indien
er een terugval zou optreden en/of tijdens acute ziektetoestanden.
Nu ben ik heel erg tevreden.
Irene van de W
Copyright © Stichting Epilepsie Netwerk