bezoeksein

Op bezoek bij SEIN te Zwolle.

Op uitnodiging van de heer Janssen-Andeweg zijn twee mensen van het bestuur van de Stichting op bezoek geweest in de nieuwe kliniek "Heemstaete". Een kort verslag van wat we hebben gezien.
Vanaf het station hebben we een treintaxi genomen en je kon merken dat de man achter het stuur de rit naar de kliniek vaker had gemaakt, in een paar minuten stonden we voor de ingang.

We melden ons bij de balie en we krijgen te horen dat we verwacht worden.

De heer C. Jansen-Andeweg komt al van de trap af en neem ons mee naar zijn kantoor op de eerste verdieping.

Er volgt een lang maar prettig gesprek waarin wij (Jan en Henk) vertellen wat we doen en met welke reden, en vertellen Jan en Chris over wat SEIN in zwolle doet en wat ze allemaal in huis hebben.

Hieruit volgt dat SEIN en de Stichting Epilepsie Netwerk samen willen werken.
De Stichting Epilepsie Netwerk heeft een goede website en Stichting Epilepsie Instellingen Nederland heeft goede informatie, daaruit volgt dat er een deel over SEIN in Zwolle op onze website komt.

Daarme sluiten we het gesprek af.

De rondleiding begint.
Het gebouw bestaat uit veel verschillende gekleurde gangen met links en rechts observatieruimtes.
Een aantal kamers zijn geschikt voor 1 persoon, er staat een bed voor de nacht en meer niet.
Iets verder zijn leuk ingerichte gezamenlijke ontspanning ruimtes met veel licht waar ook kamera’s hangen om de eventuele aanvallen te kunnen bekijken.

En om te kijken hoe het aanvallenpatroon er uit ziet. Het gaat hier om Observatie, diagnostiek en behandeling.
In de epilepsiekliniek 'Heemstaete' is een lesplaats van de school de Waterlelie gevestigd.
We hebben even om het hoekje in de klas gekeken, er waren een aantal kinderen van 4 tot 6 jaar.
Ook een knuffel ruimte geheel bedekt met zachte materialen is er te vinden.
Een onderzoek kamer speciaal voor kinderen met veel speeldingen een tafel van glas en een EEG apparaat aan de andere kant. De tafel is van glas zodat de kamera er door kan kijken als het kind er onder terechtkomt tijdens een aanval, ook eronder is een kamera te vinden.

Er zijn verschillende groepen in het gebouw, verstandelijk gehandicapten, moeilijk instelbare kinderen en jongeren. We bekijken de gezamenlijke kook gelegenheid van een groep.

Aan de andere kant van het gebouw komen we terecht in een woongroep deze woongroep varieert van 6 tot 8 jonge mensen. Bij de samenstelling van de groepen wordt zoveel mogelijk rekening gehouden met de moeilijkheden die de persoon heeft. Ook op de persoonlijkheid wordt gelet omdat dan is de kans dat er een onderlinge ruzie ontstaat klein is.

Chris Janssen zegt: De behandeling en verzorging gebeuren in zeer nauwe samenwerking door deskundigen op allerlei gebied: Artsen, neurologen, gedragswetenschappers, verpleegkundigen, maatschappelijk werkers, geestelijk verzorgers, leerkrachten en activiteitenbegeleiders.

Hoe lang je in een programma zit ligt aan behandelprogramma, het kan enkele weken zijn maar ook enkele maanden duren. Vaak komt het probleem niet alleen door hun epilepsie maar zijn er ook gedragsproblemen of een tweede lichamelijke handicap.

Dan moet er eerst een behandelplan gemaakt worden om te leren omgaan met de epilepsie in het dagelijks leven.
Al pratend komen we in een ander deel van de kliniek en 2 van de Epilepsieverpleegkundigen worden aan ons voorgesteld.

We bekijken de registratie ruimte waar veel video opname spullen staan en krijgen een korte uitleg van de werking.
Als we buitenom terug lopen naar het begin van de route zien we dat er buiten ruimte is om even tot rust te komen of om je uit te leven op het grasveld.

Het loopt tegen twaalf uur.

We krijgen iets te eten aangeboden in de kantine op de eerste verdieping en na het eten vertrekken wij met een goed gevoel richting het stadion.

We zijn afhankelijk van giften en baten wij vragen u ons te steunen. U bijdrage is welkom op giro: 8 4 4 5 5 8 7 vast bedankt